گفتگو اخبار مقاله ها کتاب ها

 

 نشست روزنامه شرق با حضور صادق زیباکلالام و احمد شیرزاد
 صادق زیباکلام و روزهای منتهی به انتخابات ریاست جمهوری | بخش دوم
 صادق زیباکلام و روزهای منتهی به انتخابات ریاست جمهوری | بخش اول
 نامه سرگشاده به رئیس‌جمهور: دعوت از زنان، اهل سنت و کردها و مشاور یهودی در دولت جدید
 نگذاریم احمدی‌نژادیسم بازگردد
 اگر احمدي‌نژاد تاييد صلاحیت شود، با روحاني به دور دوم انتخابات مي‌روند.
 تاثیر فقدان هاشمی همچون رد صلاحیتش است
 پیام تسلیت صادق زیباکلام در پی درگذشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی
 گزارش سخنرانی صادق زیباکلام در پارلمان بریتانیا: گام‌های کوچک برای اصلاحات سیاسی
 اربعین را سیاسی نکنیم
 مردم سالاری دینی در ایران و مردم سالاری لیبرال در آمریکا
 جريان آمريكاستيز از پيروزي ترامپ خوشحال است.
 

1

 

 

تاریخ انتشار : 1395/04/30

یادداشت صادق زیباکلام درباره نشست «راز جام زهر »

 30 تیر 1395

چندی پیش به مناسبت انتشار گزارش «چیلکات» در خصوص بررسی عملکرد دولت وقت انگلستان در حمله به عراق در سال۱۳۸۳ یادداشتی نوشتم. در آن یادداشت اشاره داشتم که یکی از ستون‌های بنای دمکراسی، لزوم پاسخگو بودن حکومت‌ها در قبال تصمیمات و سیاست‌هایشان است. گزارش چیلکات را با توجه به انتقادات زیادی که نسبت به عملکرد مجموعه حاکمیتی انگلستان اعم از دستگاه‌های اطلاعاتی، امنیتی و قوه مجریه آن کشور در جریان جنگ با عراق وارد کرده بود، مصداق تحقق آن اصل خوانده بودم.

 

در ادامه نوشته بودم که در ایران اما پاسخگویی از جانب حاکمیت در قبال سیاست‌ها و تصمیمات کلانش وجود ندارد. فرض کلی بر آن است که هر سیاست و تصمیمی که حاکمیت می‌گیرد درست است و هر عملی را هم که انجام نمی‌دهد درست‌تر. مثال جنگ با عراق را ذکر کرده بودم که تاکنون هیچ‌یک از جنبه‌های آن مورد بررسی قرار نگرفته و طبق معمول فرض بر آن است که تصمیمات مسئولین نظام درست بوده است. مثلاً هیچ بررسی تاکنون صورت نگرفته که آیا اساساً این جنگ قابل‌پیشگیری بود یا نه؟ یا درهرصورت و صرف‌نظر ازآنچه ما می‌کردیم یا نمی‌کردیم عراق به ما حمله می‌کرد؟ ایضاً در خصوص ادامه آن بعد از فتح خرمشهر و... تا برسیم به نحوه پایان آن و پذیرش قطعنامه۵۹۸ در تیر سال۶۷. کلاً هرچه بوده و نظام هر سیاستی در دوران ۸ سال جنگ اعمال کرده، درست بوده.

 

فقدان پاسخگویی در خصوص رویدادهای مهم دیگر بر همین سیاق است. ازجمله اشغال سفارت امریکا، برنامه‌های هسته‌ای‌مان و بسیاری مسائل دیگر. برخی از دوستان در مورد جنگ اعتراض داشتند و استدلالشان این بود که در خصوص جنگ اماواگرهایی خیلی وجود ندارد و درستی سیاست‌ها روشن‌تر از آن هستند که نیازی به پاسخگویی باشد.

 

 

اما پریروز به مناسبت۲۷ تیر، سالگرد پذیرش۵۹۸، یک مناظره یا گفتگویی در «خانه اندیشمندان علوم انسانی» میان دو تن از مسئولین جنگ صورت گرفت. این دو بزرگوار دو نظامی معمولی نبودند بلکه هر دو از فرماندهان برجسته دوران جنگ بشمار می‌روند. سردار حسین علایی و سردار حسین الله کرم را می‌بایستی به‌حق جز فرماندهان دوران جنگ محسوب نمود. پیشینه اجتماعی هردو هم شباهت‌های زیادی با یکدیگر دارند. هر دو حزب‌اللهی، سپاهی، انقلابی، مکتبی، وفادار به نظام و انقلاب، مرید و مخلص امام، هر دو از روز اول تا به آخر در جنگ بودند و هر دو هم بعد از جنگ نظامی ماندند. مع ذالک یکي در میان روایت‌هایشان از جنگ، از نحوه پایان آن و پذیرش ۵۹۸ از جانب امام و عملکرد مسئولین ارشد نظام در دوران جنگ اختلاف بود.

 

من کاری ندارم که سردار علایی دارد درست می‌گوید یا سردار الله کرم. همه حرفم در نشان دادن درستی ضرورت پاسخگو بودن نظام در قبال تصمیمات و سیاست‌های کلان مملکت است. اگر حرف‌های الله کرم درست باشد در آن صورت پرسش‌های زیادی به وجود می‌آید که مسئولین دوران جنگ می‌بایستی در قبال آن‌ها پاسخگو باشند؛ و متقابلاً اگر علایی درست می‌گویند، باز یک سری پرسش‌ها و ابهامات دیگری نیاز به پاسخگویی از جانب مسئولین پیدا می‌کنند. گفتگوی آن دو مسئول نظامی ارشد جنگ کمترین سؤالی که به وجود می‌آورد آن است که چگونه ممکن است در خصوص درست بودن یا برعکس درست نبودن اتخاذ تصمیم مهم‌ترین قسمت جنگ یعنی پایان آن میان مسئولین رده اول جنگ این‌قدر اختلاف وجود داشته باشد؟

بنده معتقدم که مشابه همین پرسش‌ها و اماواگرها در خصوص بسیاری از مسائل مهم و سرنوشت‌ساز کشور ازجمله اشغال سفارت آمریکا یا درست بودن یا نبودن اتخاذ سیاست‌های هسته‌ای کشور و بسیاری از مسائل دیگر هم وجود دارند.

ایام به کام باد

 

سی‌ام تیرماه یک هزار و سیصد و نودوپنج

ارسال نظر :  
نام :
پست الکترونیک :
نظر :

 

 

تمامی حقوق مادی و معنوی وب سایت متعلق به دکتر زیبا کلام می باشد . طراح سایت : شرکت ایران طراح